PDA

Επιστροφή στο Forum : Ποιά ήταν η πρώτη σας BMW? Την αγαπήσατε?


Snoopy
23-08-06, 10:57
H πρώτη μου BMW ήταν μια Ε21 τέταρτο ή πέμπτο χέρι.

Γαλάζια με μαύρα καθίσματα, σιδερένιες ζάντες και ραδιοκασετόφωνο με βελόνα για όσους το θυμούνται.
Το πρώτο πράγμα που έκανα πριν την αγοράσω, ήταν να την πλύνω, γιατί ο ιδιοκτήτης την είχε παρατημένη στο δρόμο για πολύ καιρό.
Πήρα έναν κουβά, το σφουγγάρι και ξεκίνησα.
Ανακάλυψα κάθε μικρή γρατζουνιά της, κάθε βαθούλωμα και κάθε τσαμπουκά που είχε τραβήξει.
Υστερα άνοιξα τη μηχανή και προσπάθησα να καταλάβω πως μπορεί τόση βρώμα να χωρέσει κάτω από ένα καπώ.
Γύρισα μέσα στο σπίτι του ιδιοκτήτη, έδωσα την προκαταβολή και την επόμενη μέρα πήγαμε για τη μεταβίβαση.
Εννοείται πως το βράδυ εκείνο δεν κοιμήθηκα.

Το πρώτο Σαββατοκύριακο το περάσαμε παρέα.
Γερό πλύσιμο, γερό καθάρισμα μέσα με τη σκούπα, διάφορα σπρέι της εποχής για γυάλισμα και καθάρισμα και τρελλή απογοήτευση.
Τα καθίσματα, βουλιαγμένα.
Τα πλαστικά λες και είχες κλείσει μέσα στο αμάξι γάτα.
Πλήρης απογοήτευση. Μέσα στην κάψα μου,ΕΒΛΕΠΑ τα προβλήματα αλλά δεν τα έβλεπα... κόντεψα να σκάσω...
Εγώ ο πραγματιστής, ο ψύχραιμος.... την είχα πατήσει απο την τρέλλα της στιγμής...
Την Κυριακή το βράδυ είχα ήδη υπολογίσει τα οικονομικά μου και την Δευτέρα το πρωί πήγα στα παλιατζίδικα.
Ημουν φοιτητής και τα λεφτά ήταν λίγα.
Κάτι βάρδιες σε καφετέριες το χειμώνα και φουλ γκαρσονική το καλοκαίρι όμως μου είχαν αφήσει το φοβερό ποσό των 600.000 δραχμών στην άκρη, που τα φύλαγα για να κάνω ταξίδι αποφοίτησης στην Αμερική. (έτος 1992).
Για να μην τα πολυλογώ τα 600 σύντομα γίνανε 300 και με αυτή τη λογική θα μπορούσα να έχω πάρει ένα καλύτερο αυτοκίνητο από την αρχή.
Αλλά έτσι είναι αυτά.
Είχα πλέον μια 316 άριστη εξωτερικά και με τέλειο εσωτερικό, πλην όμως με πάταγαν τα σαλιγκάρια… Ετσι έγινε και το … 320,,, αλλά δυστυχώς ποτέ δεν δούλεψε όπως έπρεπε... Την εποχή εκείνη υπήρχε πολύ παπατζηλίκι στα μαστόρια, και είχα ήδη και τον στρατό να με περιμένει... Ετσι και έφυγε το αυτοκίνητο... το πήρε ένας παράξενος τύπος απο την Κόρινθο... που θα έφευγε λέει αμέσως μετά την αγορά για το γύρο της Πελλοπονήσου... !!!

Τι έχω να θυμάμαι από το αυτοκίνητο αυτό?
Παρόλο που δεν ήταν το πρώτο μου, ήταν η πρώτη μου μπέμπα…
Και θα μείνει για πάντα η πρώτη…
Εύχομαι να υπάρχει κάπου ακόμα, αλλά κι αν δεν υπάρχει, έχω το άλμπουμ της, έχω τις στιγμές μας, Στην Αθήνα, στο Καρπενήσι, στην Σπάρτη...
Αξιζε?
Σίγουρα ναι.

Θα την ξαναγόραζα αν την εύρισκα?
ΒΕΒΑΙΩΣ...

rapid_fast
25-08-06, 12:31
Η πρώτη μου BMW, μια 518ι Ε28 κατασκευής 1984 σε ασημί χρώμα.
Την αγόρασε ένα φίλος του πατέρα μου στην Γερμανια με 46.000 μάρκα.
Της έφερε οδικώς, και δεν πλήρωσε δασμους.. Επαναπατρισμος..
Το 1985, στις 16 Αυγούστου, την μέρα των 13ων γεννεθλίων μου, μας επισκέφτηκε στην Φούρκα χαλκιδικής όπου παραθερίζαμε και μου έδωσε
τα κλειδιά στο χέρι.. "χρόνια σου πολλά, αυτά τα κλειδιά είναι το δώρο σου" μου είπε, και μετά μας ανακοίνωσε οτι ξαναφευγει γερμανια..
Μια εβδομάδα πριν, είχαμε αγοράσει σαν δευτερο αυτοκίνητο (φοβούμενοι ξάνα για τα μονά-ζυγά στην επικράτεια) ένα σουμπαρού τζάστι 1200 τετρακίνητο. Χάσαμε 100.00 δραχμες, και 4.250.000 που τελικά πληρωσε ο πατέρας μου στον φίλο του, μετά απο ομηρικούς καυγάδες..
14.000 χιλιόμετρα στο οδόμετρο τότε...
Το 1990 έβγαλα δίπλωμα. Έγινε η κούκλα μου, και την οδηγούσα συνέχεια..
Με 19.000 χιλιόμετρα την παρέλαβα. Ο πατέρας μου ποτέ δεν την χώνεψε. Έχει έρωτα με το Οπελ Ολύμπια του 1969, ακόμα αυτό οδηγάει..
Κοντέψαμε και μια φορά να σκοτωθούμε στην καστανιά όταν μας πέταξε μούτρα με εκείνα τα απαράδεκτα Πιρέλλι P3 175-70-14... Απο τότε δεν ήθελε να το ξέρει το Ε28.. Μόνο για χατήρι μου, το κρατούσε. Του είχαν προσφέρει 6.500.000 να το πουλήσει το 1987 (7.800.000 έκανε τότε), δεν το έκανε.Η αδυναμία του πατέρα πρός τον μικρό του γιό..
Το 1993 έφυγα για σπουδές στην Αγγλία.. Αγόρασα μια BMW 735i μοντέλο 1988 αυτόματη, φούλ έξτρα. Μεταχειρισμένη 3 χέρι. Μου κόστισε 2400 λίρες. Αγόρασα μια συλλογή 198 μετρικών κλειδιών απο το Halfords προς 300 λίρες, και άρχισα να παιζω στο δρόμο και στο γκαράζ μου.. Πάντα όμως νοσταλγούσα την Ε28..
Γύρισα καλοκαίρι στην Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να την οδηγήσω, να μπώ μέσα της, να μυρίσω το άρωμα της, να γυρίσω το διακόπτη, να ακούσω την καρδιά της... Και την επομένη, πρωί πρωι στο συνεργειο. "χάλασε" τους έλεγα, "δεν τραβάει καθόλου" κάτι έπαθε..
Τι οδηγάς στην Αγγλία? με ρωτησαν.. Η δύναμη της συνήθειας.. απο 735 σε 518 έχει διαφορά μεγάλη στο γκάζι...
Πέρασαν τα χρόνια, ήρθε το 1998, τελείωσαν οι σπουδές, πούλησα και την 735 προς 3000 λίρες, και επέστρεψα στην Ελλάδα. Μόνη σκοτούρα μου το Ε28, τίποτε άλλο.
Με αναβολή στο χέρι μέχρι το 2000, έπιασα δουλεια σε μια εταιρία υπολογιστών. Εβγαζα τόσα, που δεν μπορούσα να τα ξοδεψω.. Και ας έτρεχα συνέχεια στα συνεργεια για αγορές απο μικροχαζα που μπαίνουν στο Ε28..
Σιγά σιγά απέκτησε 5τάχυτο κιβώτιο, υδραυλικό τιμόνι, φωτιζόμενο λεβιέ ταχυτήτων, στοφόμετρο με οικονομόμετρο, πιτσιλίθρες και υαλοκαθαριστήρες για τα φώτα, καινούρια λάστιχα, νέες ταπετσαρίες καθισμάτων, νεο ηχοσύνολο, ενισχυτές και άλλα καλούδια..
Δε με άφησε ποτέ στο δρόμο, δε ζήτησε ποτέ τίποτα..
Λίγο πριν πάω στρατό, αποφάσισα να βάλω κλιματισμό. Καλά-χρυσα τα φιμε, καλή και η οροφή, καλό και το ασημί χρώμα, αλλά το μεσημερι δεν υπάρχει σωτηρία..
Εψαξα παντού να βρώ, δεν είχε πουθενα. Το μοντέλο είχε καταργηθεί. Μονο ιμιτασιόν βρήκα, και ένα μεταχειρισμένο γνήσιο.. Πήγα να το αγοράσω. 750.000 δραχμες ζητούσε και τα κομάτια της κεντρικής κονσόλας μου...
θα τα έδινα, μά το θεό θα τα έδινα, αλλά ο αληταράς ήθελε να μην μου βάλει άλλο ψυγείο για την βαλβιδα θερμοκρασιας του κινητήρα που ενεργοποιεί πρόσθετα και το βεντιλατέρ του A/C σε υπερθέρμανση, ήθελε να τρυπίσει ένα
κολάρο και να το βάλει εκει..
Επειδή δε γουστάρω πατέντες, τον έγραψα και έφυγα...
Μετά το στρατό, έπιασα δουλεια αλλού, και κάθε μέρα πηγαινοέρχομουν με την κούκλα μου.. Όμως η ζέστη το καλοκαίρι είναι αφόρητη..
2 Χρόνια έψαχνα παντου για κλιματισμο, Ελλάδα, Γερμανια, Αγγλία, Ισραήλ, Αμερική.. Μόνο στην Αμερική βρήκα. Απαγορευεται όμως η εξαγωγή του, γιατί είναι παλιού τύπου με R12 και δεν μπορεί να βγει EUR1...
Είδα κάθε χαραμπάτι Ε28 στην Μακεδονία, που όλοι μου έλεγαν για άριστη κατάσταση και ήταν τελικά μεγαλοχουρνταμάδες. Και ζητούσαν 3.000 και 4.000 ευρώ για κάτι που δεν έκανε ούτε 500 ευρώ, μου έλεγαν ιστορίες για αρκούδες και προσπαθούσαν να με πεισουν οτι το ιμιτασιόν κλιματιστικό τους ήταν περασμένο στο εργοστάριο της BMW στην Στουτγκάρδη!!!!!!!!
Στην έρευνα για κλιματισμό στο ίντερνετ βρήκα μια 518ι Ε28 εδώ στην Ελλάδα, απο έναν χρήστη του φόρουμ εδώ.. Τον Γιώργο (ο χρήστης advanced..) Πολύ καλό παιδί ο Γιώργος. Έτοιμος ήμουν να το αγοράσω, και ας ήταν ο κλιματισμός ιμιτασιόν ( Ο Γιώργος δεν το ήξερε..). Τα λεφτά ήταν καλά, ο πωλητής δεν ήταν ψευτης, το αμάξι σε καλή κατάσταση αλλά δεν μπορούσε να πάρει μπρός.. Ηθελα 600 ευρώ για μεταφορά..400 για μεταβίβαση, + την τιμή του..
Ο Γιώργος ήταν πρόθυμος να κατέβει και άλλο στην τιμή, μου το είπε κι'ολας.
Η Ε28 του Γιώργου πήγε στην πρέσα, μου πρότεινε μάλιστα το παληκάρι να μου στείλει και ότι ανταλλακτικά χρειαζόμουν..
(Σε ευχαριστώ Γιώργο, σε ευχαριστώ πολύ)

Θα την άφηνα, αν και δεν με άφησε ποτε, θα την άφηνα. Με έπιασε απελπισια.
Είχα βρει μάλιστα σε μια μάντρα του Βερολίνου με 14.000 ευρώ μια στεησον 520ι μοντέλο 2003 απο τον ίδιο φίλο του πατέρα μου που μας έδωσε το Ε28.
Και ανέβηκα Γερμανια να δώ το αυτοκίνητο πρίν το αγοράσω..
Πήγα μέσω Μονάχου, πέρασα απο την μαμά BMW, ρώτησα σαν ανόητος ακόμα μια φορά για κλιματισμό Ε28, δέχτηκα το παραξενεμένο βλέμμα της κυρίας στην ρεσεψιόν και την αρνητική της απάντηση...
Την επόμενη μέρα, με μία απροσδιόριστη μερσεντές 350 σαν αγελάδα που δεν έχω δεί ακόμα στην ελλάδα, ανέβηκα στο βερολίνο για να δω την 520..
Και πίσω της, μια κάτασπρη Ε28..
Έχει κλιματισμό αυτό το BMW? ρώτησα.. Μα φυσικά, όλες οι καινούριες BMW έχουν κλιματισμό, και μάλιστα ηλεκτρονικό 3ζωνικό (χωριστή παροχή καλοριφέρ-κλιματισμου για πίσω έχει το SW), μου είπε..
Ισα που άκουσα τι μου είπε, είχα κολήσει τα μούτρα μου στο τζάμι του Ε28 και κοιτούσα την κεντρική κοσόλα.. Το κασετόφωνο πάνω απο τα χειριστήρια της θέρμανσης!!!! Εργοστασιακός κλιματισμός!!!!
Ενα τεράστιο χαμόγελο χαζοχαρούμενου 34χρονου, ερωτευμένου μέχρι θανάτου με το αυτοκίνητο του... Ενας ανόητος που χαίρεται με τόσο μικρά και ασήμαντα πράγματα στην ζωή του...
1999 ευρώ το Ε28, έκδοση Μ535ι, μοντέλο 1987 αυγουστος, 4 μήνες πρίν σταματήσει η παραγωγή της Ε28.
Ηλεκτρικά παράθυρα παντου, δερματινο τιμόνι, αερόσακο οδηγού-συνοδηγου, αυτόματο ηλεκτρονικό κιβώτιο, προσκέφαλα παντου, τεμπέλη παντου, τριπ κομπιούτερ,
μπορντ κομπιούτερ, κρούζ κοντρόλ, κουρτινάκια παντου, θερμαινόμενα καθίσματα, μνήμες καθισμάτων, κοτσαδόρο, μοκέτες, ντυμένο πορτ μπαγκάζ, η τεράστια εργαλειοθήκη, θερμαινόμενοι καθρέπτες, καλύμματα στα φτερά, διαφορικο LSD, ABS... Μα πάνω απο όλα.. Το A/C..
Με 700 ευρώ κόστος να έρθει στην Ελλάδα σε 2 κομάτια σαν ανταλλακτικα, και 3300 ευρώ εργατικά και ψιλο-υλικα όλα περαστήκαν επάνω στην κούκλα μου..
Ξαναερωτευτηκα την ιδια κούκλα... και ας είναι πιο ψυχρή μαζί μου το καλοκαίρι...

Snoopy
25-08-06, 13:39
τι διαμάντι ήταν αυτό που έγραψες? ενοιωσα σαν να ήμαστε μαζί στη Γερμανία...

rapid_fast
25-08-06, 16:12
τι διαμάντι ήταν αυτό που έγραψες? ενοιωσα σαν να ήμαστε μαζί στη Γερμανία...
Με ενέπνευσε το κείμενο σου που ήταν υπέροχο..

dion999
25-08-06, 21:37
Εμενα παιδια το πρωτο μου αμαξι ηταν αρκετα ποιο παλιο.Ηταν μια bmw1800 μοντελο 1971(τετραπορτο).Αγορασμενο πρωτο χερι-καινουργιο απο τον πατερα μου με κοστος την εποχη εκεινη οσο ενα μικρο διαμερισμα(ισως και μεγαλο!).Ο πατερας μου το ειχε σε αριστη κατασταση και το κρατησε επιτηδες μεχρι να ενηληκιωθω και να βγαλω διπλομα ωστε να μου το κανει δωρο σαν το πρωτο μου αμαξι και με προοπτικη να μεινει για παντα στην οικογενεια.Το οδηγησα για 1-2 χρονια και παρολα τα χρονια που ειχε στην πλατη του μου φερθηκε καλυτερα και απο φιλος.Ειχε αυτο που λεμε ψυχη.Διστυχως το νεαρο της ηλικιας μου τοτε συν το γεγονος οτι δε θα γινοταν ποτε συλεκτικο με οδηγησαν στη λανθασμενη ενεργεια να το πουλησω.Η συνεχεια ηταν νεοτερες bmw που οντως μου φανηκαν φυσικα καλυτερες αλλα ποτε δε κρατησαν τη θεση στη καρδια μου που ακομα εχει η πρωτη μου!

DoctorAbo
31-08-06, 11:07
Η πρώτη μου BMW (και όχι το πρώτο μου αυτοκίνητο) ήταν μια Ε36 1600 cc κατασκευής 6/1992 η οποία αγοράστηκε καινούργια τον Αύγουστο του 1992.
Ήταν το πρώτο μου σοβαρό αυτοκίνητο. Με αυτό έγραψα 252.000 χιλιόμετρα.
Κόστισε τότε σε δραχμές 6.180.000.
Ήταν σκούρο μπλε (όχι μεταλικό).
Το αγάπησα πολύ γιατί ήταν το πρώτο αυτοκίνητο "for every day for many years". (Χλύδα για την εποχή, υπέροχη σχεδίαση, εξαιρετική ποιότητα κατασκευής κλπ).
Το 1997 το Φλεβάρη έγινε μετατροπή σε 318 is . Το αυτοκίνητο έγινε μεν πιο γρήγορο από ότι ήταν, πλην όμως δεν έβαζε φωτιά στο δρόμο. Το 1998 ήταν ήδη 7 ετών και εκεί έκανα το τραγικότερο λάθος της εποχούμενης καριέρας μου. Παράγγειλα μια Ε39 520 την οποία ποτέ δεν αγάπησα και ποτέ δεν ευχαριστήθηκα.

MTB
31-08-06, 11:24
Εγώ ξεκίνησα οδήγηση με την 316ι Μ40 Ε30 '89 σε μολυβί χρώμα μεταλλικό...
Το έχουμε από πρώτο χέρι και έχει μόλις 156.000 χλμ!
Την έχω λατρέψει, δεν την αλλάζω σχεδόν με τίποτα!
Μόνο όταν έχω τα χρήματα για να πάρω ένα πιο νέο BMW, 4ετίας το πολύ.
Και αυτό που έχω λατρέψει περισσότερο απ'όλα έιναι πως ξέρω να την κάνω κομμάτια (εκτός της μηχανής) και μπορώ να διορθώνω διάφορες βλακειούλες (από σπασμένο κάθισμα μέχρι ευθυγράμμιση και βάψιμο προφυλακτήρα) χωρίς σχεδόν κανένα κόστος...
Αυτά....

ΥΓ:Αυτό που έχω ευχαριστιθεί περισσότερο είναι τα νέα μου φρένα...
Μπρος αεριζόμενοι δίσκοι και πίσω δισκόφρενα..!

yiannis2002
31-08-06, 11:57
Η πρώτη μου bmw ήταν ενα 1602 του 71, το οποίο είχε αγοράσει η μητέρα μου καινούργιο. Ηταν εντελώς απείραχτο, εκτός από ένα διαφορικό 8-38 που φόρεσε σε ενα συνεργείο στη Σπάρτη, όταν για μοναδική φορά μας άφησε στον δρόμο. Από τότε, ξεκίναγε για πλάκα και με τετάρτη, δεν πηγαινε βήμα για ταξίδι, η τρίτη τελείωνε στα 100...και έμεινε ετσι μέχρι που την κάρφωσα σ ενα τοιχο το 1994. Το 2004 ξεκίνησε ο αθλος της ανακατασκευής που έληξε πριν από λίγους μήνες και αφού το οικόπεδο στο Λουτράκι γέμισε με 7κουφάρια bmw και τόσα ανταλλακτικά καινούργια και παλιά, που κόστισαν τόσα χρήματα που φοβαμαι να τα υπολογίσω. Από όλη αυτη την ιστορία μου έμεινε το αμαξι μέσα στο οποίο μεγάλωσα, ενα ακόμα 1602 που χρησιμοποιώ κάθε μέρα, ενα ti γνήσιο όχι μετατροπή, ένα 1802 και πάρα πολλά ανταλλακτικά - παλιοσίδερα.

bmwlover
31-08-06, 13:57
Απο μικρος πριν ακομη οδηγησω για πρωτη φορα τα bmw με μαγνητιζαν κανενα αλλο αυτοκινητο δεν το χαζευα στο δρομο οπως τα bmw βεβεα μαγνητιζαν και τους δικους μου, ετσι οταν ημουν γυρω στα 10 οι δικοι μου δωσανε ενα ford capry που ειχαμε και πηραμε μια bmw 318 E30 μοντελο 86 εισαγωγης.
Η χαρα μου ηταν απεριγραπτη και το απογυμα που ο πατερας μου την εφερε σπιτι δεν θα το ξεχασω ποτε.
Πανω στη γριουλα μου εμαθα να οδηγαω και νομιζα οτι ειμαι ο βασιλιας του κοσμου οταν εβγαλα το διπλωμα οι δικοι μου ειχαν παρει ενα ε36 316 και το ε30 το αφησαν σε μενα .
Το ε30 λοιπον η αλλιως η γριουλα μου οπως τη λεω ηταν το πρωτο αυτοκινητο που οδηγησα μαζι της εχω κανει τα παντα ταξιδια παντιλικια κοντρες και ποτε δεν με απογοητευσε ουτε και με αφησε.
Εχουμε πιει μαζι πολλα τσαγακια παντα με χαρα εχουμε κερασει κιολας μερικα.
Αν την αγαπησα; Τη λατρεψα οχι απλως την αγαπησα τη περιποιομουν συνεχεια τη και αν δεν ειχε aircondition τι και αν δεν ειχε υδραυλικο και ενα σκασμο ηλεκτρονικα για μενα η γριουλα μου ηταν το καλυτερο αυτοκινητο που υπηρχε.

Ακομα και σημερα που εχω το 316 ε36 οταν καμια φορα την οδηγησω με ποιανη ριγος.Τωρα ποια δεν τη πολυκυκλοφοραμε σε λιγο καιρο ομως που θα χρειαστει να τη δωσω για να παρω μια πιο καινουργια μπουμπου ενα ειναι σιγουρο οτι δεν θα τη ξεχασω ποτε και θα ειναι η πρωτη και παντοτινη μου αγαπη.


Υ.Γ. Αυτη ηταν η πρωτη μου bmw μια 318 Ε30 του 86.Η γριουλα μου.:wub:

Captain
31-08-06, 14:14
Έμενα πάλι αυτή είναι η πρώτη μου Bmw 330ι Ε90 και ήδη σκέφτομαι να πάρω και μια 116ι για να την οδηγώ σε καθημερίνη βάση.

jimbo
03-09-06, 09:01
Η πρώτη μου BMW, μια 518ι Ε28 κατασκευής 1984 σε ασημί χρώμα.
Την αγόρασε ένα φίλος του πατέρα μου στην Γερμανια με 46.000 μάρκα.
Της έφερε οδικώς, και δεν πλήρωσε δασμους.. Επαναπατρισμος..
Το 1985, στις 16 Αυγούστου, την μέρα των 13ων γεννεθλίων μου, μας επισκέφτηκε στην Φούρκα χαλκιδικής όπου παραθερίζαμε και μου έδωσε
τα κλειδιά στο χέρι.. "χρόνια σου πολλά, αυτά τα κλειδιά είναι το δώρο σου" μου είπε, και μετά μας ανακοίνωσε οτι ξαναφευγει γερμανια..
Μια εβδομάδα πριν, είχαμε αγοράσει σαν δευτερο αυτοκίνητο (φοβούμενοι ξάνα για τα μονά-ζυγά στην επικράτεια) ένα σουμπαρού τζάστι 1200 τετρακίνητο. Χάσαμε 100.00 δραχμες, και 4.250.000 που τελικά πληρωσε ο πατέρας μου στον φίλο του, μετά απο ομηρικούς καυγάδες..
14.000 χιλιόμετρα στο οδόμετρο τότε...
Το 1990 έβγαλα δίπλωμα. Έγινε η κούκλα μου, και την οδηγούσα συνέχεια..
Με 19.000 χιλιόμετρα την παρέλαβα. Ο πατέρας μου ποτέ δεν την χώνεψε. Έχει έρωτα με το Οπελ Ολύμπια του 1969, ακόμα αυτό οδηγάει..
Κοντέψαμε και μια φορά να σκοτωθούμε στην καστανιά όταν μας πέταξε μούτρα με εκείνα τα απαράδεκτα Πιρέλλι P3 175-70-14... Απο τότε δεν ήθελε να το ξέρει το Ε28.. Μόνο για χατήρι μου, το κρατούσε. Του είχαν προσφέρει 6.500.000 να το πουλήσει το 1987 (7.800.000 έκανε τότε), δεν το έκανε.Η αδυναμία του πατέρα πρός τον μικρό του γιό..
Το 1993 έφυγα για σπουδές στην Αγγλία.. Αγόρασα μια BMW 735i μοντέλο 1988 αυτόματη, φούλ έξτρα. Μεταχειρισμένη 3 χέρι. Μου κόστισε 2400 λίρες. Αγόρασα μια συλλογή 198 μετρικών κλειδιών απο το Halfords προς 300 λίρες, και άρχισα να παιζω στο δρόμο και στο γκαράζ μου.. Πάντα όμως νοσταλγούσα την Ε28..
Γύρισα καλοκαίρι στην Ελλάδα, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να την οδηγήσω, να μπώ μέσα της, να μυρίσω το άρωμα της, να γυρίσω το διακόπτη, να ακούσω την καρδιά της... Και την επομένη, πρωί πρωι στο συνεργειο. "χάλασε" τους έλεγα, "δεν τραβάει καθόλου" κάτι έπαθε..
Τι οδηγάς στην Αγγλία? με ρωτησαν.. Η δύναμη της συνήθειας.. απο 735 σε 518 έχει διαφορά μεγάλη στο γκάζι...
Πέρασαν τα χρόνια, ήρθε το 1998, τελείωσαν οι σπουδές, πούλησα και την 735 προς 3000 λίρες, και επέστρεψα στην Ελλάδα. Μόνη σκοτούρα μου το Ε28, τίποτε άλλο.
Με αναβολή στο χέρι μέχρι το 2000, έπιασα δουλεια σε μια εταιρία υπολογιστών. Εβγαζα τόσα, που δεν μπορούσα να τα ξοδεψω.. Και ας έτρεχα συνέχεια στα συνεργεια για αγορές απο μικροχαζα που μπαίνουν στο Ε28..
Σιγά σιγά απέκτησε 5τάχυτο κιβώτιο, υδραυλικό τιμόνι, φωτιζόμενο λεβιέ ταχυτήτων, στοφόμετρο με οικονομόμετρο, πιτσιλίθρες και υαλοκαθαριστήρες για τα φώτα, καινούρια λάστιχα, νέες ταπετσαρίες καθισμάτων, νεο ηχοσύνολο, ενισχυτές και άλλα καλούδια..
Δε με άφησε ποτέ στο δρόμο, δε ζήτησε ποτέ τίποτα..
Λίγο πριν πάω στρατό, αποφάσισα να βάλω κλιματισμό. Καλά-χρυσα τα φιμε, καλή και η οροφή, καλό και το ασημί χρώμα, αλλά το μεσημερι δεν υπάρχει σωτηρία..
Εψαξα παντού να βρώ, δεν είχε πουθενα. Το μοντέλο είχε καταργηθεί. Μονο ιμιτασιόν βρήκα, και ένα μεταχειρισμένο γνήσιο.. Πήγα να το αγοράσω. 750.000 δραχμες ζητούσε και τα κομάτια της κεντρικής κονσόλας μου...
θα τα έδινα, μά το θεό θα τα έδινα, αλλά ο αληταράς ήθελε να μην μου βάλει άλλο ψυγείο για την βαλβιδα θερμοκρασιας του κινητήρα που ενεργοποιεί πρόσθετα και το βεντιλατέρ του A/C σε υπερθέρμανση, ήθελε να τρυπίσει ένα
κολάρο και να το βάλει εκει..
Επειδή δε γουστάρω πατέντες, τον έγραψα και έφυγα...
Μετά το στρατό, έπιασα δουλεια αλλού, και κάθε μέρα πηγαινοέρχομουν με την κούκλα μου.. Όμως η ζέστη το καλοκαίρι είναι αφόρητη..
2 Χρόνια έψαχνα παντου για κλιματισμο, Ελλάδα, Γερμανια, Αγγλία, Ισραήλ, Αμερική.. Μόνο στην Αμερική βρήκα. Απαγορευεται όμως η εξαγωγή του, γιατί είναι παλιού τύπου με R12 και δεν μπορεί να βγει EUR1...
Είδα κάθε χαραμπάτι Ε28 στην Μακεδονία, που όλοι μου έλεγαν για άριστη κατάσταση και ήταν τελικά μεγαλοχουρνταμάδες. Και ζητούσαν 3.000 και 4.000 ευρώ για κάτι που δεν έκανε ούτε 500 ευρώ, μου έλεγαν ιστορίες για αρκούδες και προσπαθούσαν να με πεισουν οτι το ιμιτασιόν κλιματιστικό τους ήταν περασμένο στο εργοστάριο της BMW στην Στουτγκάρδη!!!!!!!!
Στην έρευνα για κλιματισμό στο ίντερνετ βρήκα μια 518ι Ε28 εδώ στην Ελλάδα, απο έναν χρήστη του φόρουμ εδώ.. Τον Γιώργο (ο χρήστης advanced..) Πολύ καλό παιδί ο Γιώργος. Έτοιμος ήμουν να το αγοράσω, και ας ήταν ο κλιματισμός ιμιτασιόν ( Ο Γιώργος δεν το ήξερε..). Τα λεφτά ήταν καλά, ο πωλητής δεν ήταν ψευτης, το αμάξι σε καλή κατάσταση αλλά δεν μπορούσε να πάρει μπρός.. Ηθελα 600 ευρώ για μεταφορά..400 για μεταβίβαση, + την τιμή του..
Ο Γιώργος ήταν πρόθυμος να κατέβει και άλλο στην τιμή, μου το είπε κι'ολας.
Η Ε28 του Γιώργου πήγε στην πρέσα, μου πρότεινε μάλιστα το παληκάρι να μου στείλει και ότι ανταλλακτικά χρειαζόμουν..
(Σε ευχαριστώ Γιώργο, σε ευχαριστώ πολύ)

Θα την άφηνα, αν και δεν με άφησε ποτε, θα την άφηνα. Με έπιασε απελπισια.
Είχα βρει μάλιστα σε μια μάντρα του Βερολίνου με 14.000 ευρώ μια στεησον 520ι μοντέλο 2003 απο τον ίδιο φίλο του πατέρα μου που μας έδωσε το Ε28.
Και ανέβηκα Γερμανια να δώ το αυτοκίνητο πρίν το αγοράσω..
Πήγα μέσω Μονάχου, πέρασα απο την μαμά BMW, ρώτησα σαν ανόητος ακόμα μια φορά για κλιματισμό Ε28, δέχτηκα το παραξενεμένο βλέμμα της κυρίας στην ρεσεψιόν και την αρνητική της απάντηση...
Την επόμενη μέρα, με μία απροσδιόριστη μερσεντές 350 σαν αγελάδα που δεν έχω δεί ακόμα στην ελλάδα, ανέβηκα στο βερολίνο για να δω την 520..
Και πίσω της, μια κάτασπρη Ε28..
Έχει κλιματισμό αυτό το BMW? ρώτησα.. Μα φυσικά, όλες οι καινούριες BMW έχουν κλιματισμό, και μάλιστα ηλεκτρονικό 3ζωνικό (χωριστή παροχή καλοριφέρ-κλιματισμου για πίσω έχει το SW), μου είπε..
Ισα που άκουσα τι μου είπε, είχα κολήσει τα μούτρα μου στο τζάμι του Ε28 και κοιτούσα την κεντρική κοσόλα.. Το κασετόφωνο πάνω απο τα χειριστήρια της θέρμανσης!!!! Εργοστασιακός κλιματισμός!!!!
Ενα τεράστιο χαμόγελο χαζοχαρούμενου 34χρονου, ερωτευμένου μέχρι θανάτου με το αυτοκίνητο του... Ενας ανόητος που χαίρεται με τόσο μικρά και ασήμαντα πράγματα στην ζωή του...
1999 ευρώ το Ε28, έκδοση Μ535ι, μοντέλο 1987 αυγουστος, 4 μήνες πρίν σταματήσει η παραγωγή της Ε28.
Ηλεκτρικά παράθυρα παντου, δερματινο τιμόνι, αερόσακο οδηγού-συνοδηγου, αυτόματο ηλεκτρονικό κιβώτιο, προσκέφαλα παντου, τεμπέλη παντου, τριπ κομπιούτερ,
μπορντ κομπιούτερ, κρούζ κοντρόλ, κουρτινάκια παντου, θερμαινόμενα καθίσματα, μνήμες καθισμάτων, κοτσαδόρο, μοκέτες, ντυμένο πορτ μπαγκάζ, η τεράστια εργαλειοθήκη, θερμαινόμενοι καθρέπτες, καλύμματα στα φτερά, διαφορικο LSD, ABS... Μα πάνω απο όλα.. Το A/C..
Με 700 ευρώ κόστος να έρθει στην Ελλάδα σε 2 κομάτια σαν ανταλλακτικα, και 3300 ευρώ εργατικά και ψιλο-υλικα όλα περαστήκαν επάνω στην κούκλα μου..
Ξαναερωτευτηκα την ιδια κούκλα... και ας είναι πιο ψυχρή μαζί μου το καλοκαίρι...
:dblthumb2 φίλε μου πραγματικά συγκινήθηκα... δεν ξέρω τι άλλο να πω...
απλώς... ένα μεγάλο μπράβο! :)

STR
03-09-06, 11:57
Ημουν 6 χρονων το 1980 οταν ο πατερας μου ηρθε σπιτι το βραδυ μετα την δουλεια και μας λεει,παμε βολτα να δουμε το καινουργιο μας αυτοκινητο.Εχει ερθει και ειναι στην βιτρινα.Δεν θυμαμαι σε ποια αντιπροσωπια ηταν.
Ντυνομαστε λοιπον ολοι και φευγουμε.Ηταν μια πανεμορφη Ε12 518.Λαδι χρωμα με ζαντουλα αραχνη χρυσαφι BBS.Οχι απλα την ερωτευτηκα,δεν μπορω να περιγραψω τα συναισθηματα μου...Το αυτοκινητο πουληθηκε λιγο πριν βγαλω διπλωμα.Το ειχα παρει θυμαμαι για 5 μετρα εξω απο το σπιτι και μου εχει μηνει ακομα η αναμνηση.Δεν ξεχναω τον απιστευτο και πολυ χαρακτηριστικο θορυβο που εκανε απο τα 2πλα καρμπυρατερ.Ηταν το σημα οτι ερχετε ο πατερας μου για να παω να διαβασω...
Αρ.Κυκλοφ. ΟΙ 3386
Το θελω ακομα,αν υπαρχει!!!

Kostas Christ
03-09-06, 12:42
Εμενα η πρωτη μου μπεμπα ταυτιζοταν με το πρωτο αυτοκινητο το οποιο οδηγησα. Ηταν ενα 316 Ε36 μοντελο '93 αγορασμενο το '94 απο το Σπανο με 9000χλμ για 6.900.000 δρχ. Το οδηγουσα απο τα 15 μου ως τα 16. Οι ωρες οδηγησης ηταν ατελειωτες καθως ο πατρες μοο μου το εδινε παντα ακομα και κατερινη θεσσαλονικη ειχα κανει χωρις διπλωμα. Το πουλησαμε εξαιτιας ενος αιφνιδιαστικου προβληματος του πατερα μου με την καρδια του, αφου επρεπε να παρουμε αυτοκινητο με A/C. Αρχικα θελαμε καποιο ε36 η 46 αλλα καποια μερα ερχεται και μου λεει: Παραγγειλα ενα C200 kompressor αυτοματο απο τη γερμανια. Εκεινη τη μερα επεσα να πεθανω. Απο τοτε η καθε μου βολτα μ' αυτο ηταν καλυτερη απο την προηγουμενη μεχρι τον ιουνιο οποτε και πηραμε το μερκ. τη μερα που το πουλαγαμε δεν δεν μιλιομουνα και ειδικα την ωρα που το παραδιδαμε στον νεο μου ιδιοκτητη δεν ηθελα να ειμαι μπροστα γιατι ημουν σιγουρος οτι θα με περναν τα ζουμια. Ευτυχως το πηρε πολυ γνωστος και ξερω τι κανει. Καθε φορα που μιλαμε το πρωτο που τον ρωταω ειναι τι κανει "το αυτοκινητο μου"

Ποτε δεν θα το ξεχασω το πρωτο μου αυτοκινητο...

5555
03-09-06, 16:16
Το πρωτο μου ηταν ενα 316 BAUR με το οποιο στον Καρεα με AIR CONDITION ανηφορα πηγαινε με 80 χλμ. ετος 1988
Το 1989 ¨325πλεον πηγαινε με τις παντες και ξεσικωνε την γειτονια απο την εξατμιση

race535
04-09-06, 01:30
Θα πω για το 1ο της οικογενειας γιατι ηταν και σαν δικο μου.
Ηταν ενα 518 ε12 του 81.Αγοραστηκε τρακαρισμενο απο μια BMW στην
Βουλιαγμενης,φτιαχτηκε και εκει μαθαμε να οδηγουμε εγω και ο αδερφος μου!
Ακολουθησε ενα 535 ε28 απο Γερμανια,κοπηκε και το ε12 εγινε 535!!!
Μετεπειτα ακολουθησαν τοσα πολλα BMW που ουτε καν θυμαμε ποσα......